Yaralı halda “Qarabağ”ı oxuyan əsgər müğənni imiş - Video Müğənni Afaq kamera önündə soyundu… – FOTO Nigar Camal çimərlikdən paylaşım etdi - VİDEO Afaq Gəncəli açıq-saçıq geyimdə... - Video
Axtar
 
  • / Maqazin / — 05 Noyabr 2020

    Yaralı halda “Qarabağ”ı oxuyan əsgər müğənni imiş - Video

  • / Maqazin / — 22 Sentyabr 2020

    Müğənni Afaq kamera önündə soyundu… – FOTO

  • / Maqazin / — 21 Sentyabr 2020

    Nigar Camal çimərlikdən paylaşım etdi - VİDEO

  • / Maqazin / — 05 Sentyabr 2020

    Afaq Gəncəli açıq-saçıq geyimdə... - Video

  • / Maqazin / — 02 Sentyabr 2020

    Müğənni Afaq ərə gedir - Braziliyalı iş adamına

  • / Maqazin / — 24 Avqust 2020

    Nəsrin Cavadzadə qırmızı əlbisədə... - VİDEO

Ağdam heç vaxt birlikdə olmayacaq ailəmdi...

Tarix 20.11.20, 19:39

Font ölçüsü : - / +
bitmap-img6


Bizim nəsil bir ömrə iki müharibə sığışdırdı. Heç birində seyrçi olmadıq, iliyimizə qədər hiss etdik, yaşadıq…

Biz Ağdamdan çıxanda ailədə 7 nəfər idik. Bu qədər adam hara sığışacaq, kimin qapısında qalacaq deyə düşünürdük.

Müharibə yeniyetməliyimizi, gəncliyimizi yedi, məhrumiyyətlərlə yaşadıq.

Ailəm pərən-pərən düşdü, qardaşlarım ölkədən getdi, bacım ailə qurdu, valideynlərim və bizimlə yaşayan nənəm öldü. Ən pisi, köçkünlük düşəndən bir yerdə ola bilmədik, bütün bayramlarda, doğum günlərində evdə kiminsə yoxluğu hiss olundu.

İşləmək, özümdən balacalara kömək etmək məcburiyyəti məni valideynlərimdən uzaqda yaşamağa məhkum etdi…

İndi ötən illəri xatırlayanda gözümün qabağına birinci anamın əlləri gəlir.

Ağdamda işləyən, səhər çıxıb axşam qayıdan, evdəki bütün işləri hazır görən (nənəm edərdi) anam sığındığı orta məktəbdə problemlərlə baş-başa qalmışdı.

Köçkün həyatının elə ilk aylarında nənəm iflic oldu, yataq xəstəsinə çevrildi və anam düz 11 il sığındığı sinifdə ona qulluq elədi. Hər dəfə soyuq suda nəsə yuduqdan sonra əllərini qoltuğunda isidərdi.

Gözümün yaddaşına o səhnə əbədi hopub. Hər dəfə anamı düşünəndə gözümün önünə özündən əvvəl məhz qoltuğunda isitdiyi əlləri gəlir…

Bütün bu məhrumiyyətlərin, çabaların sonunda ürəklərində geriyə - Ağdama dönəcəkləri günün ümidini cücərdirdilər. Atamın özü ilə gətirdiyi telefon kitabçasını hər dəfə tullamaq istəyəndə anam əlimdən alıb səliqə ilə qutuya qoyardı.

"Bəlkə, qayıtdıq, buna baxıb adamların telefon nömrələrini özlərinə verərlər”, - deyəcək qədər sadəlövh idi. Bəlkə də, deyildi, sadəcə, özünü ovudurdu...

Qismət olmadı, bu günü görmədi…

Ağdam uşaqlığımdı, xatirələrimdi və bir də heç vaxt birlikdə olmayacaq ailəmdi. (arqument.az)



Xəbərin oxunma sayı : 337

loading...

Sosial

Xəbərlər

ARXİV
Əlaqə | Haqqımızda